SAD STORY...

posted on 29 Jun 2013 14:00 by suebue directory Fiction
(1) ชายหนุ่มตื่นจากภวังค์ ด้วยเสียงนาฬิกาปลุก เขามองหน้าปัดนาฬิกาด้วยสายตาที่เย็นชา ราวกับว่านี่เป็นสิ่งที่ต้องทำบ่อยๆ จนเกิดความเคยชิน
"แกร๊ก...." เสียงปิดนาฬิกา พร้อมกับที่เขาพยุงร่างกายไปทำกิจวัตรประจำวัน หน้าตาที่ไร้อารมณ์และสายตาที่ดูเศร้าโศก ราวกับว่า ชีวิตของเขาได้เผชิญกับสิ่งที่เลวร้ายมาอย่างหนักหน่วง
 
(2) หญิงสาวในชุดคนไข้ กำลังวุ่นวายอยู่กับการป้อนข้าวป้อนน้ำทารกน้อย เธอโอบอุ้มดูแล ราวกับว่าทารกนั้นเป็นเหมือนกระดาษที่บอบบาง พร้อมจะฉีกขาดได้ทุกเมื่อ ....ถ้อยคำที่พร่ำเพ้อพรรณนาออกมาล้วนบ่งบอกว่าเธอนั้นรักทารกตัวน้อยมากเพียงใด
 
(3)"วันนี้แล้วสินะ..." ชายหนุ่มคิด อีกหนึ่งวันในแต่ละสัปดาห์ที่เขาเว้นว่างจากการทำงาน วันหยุดวันเดียวของเขากับสิ่งที่เขาต้องทำตลอด 4 ปีที่ผ่านมา ชายหนุ่มถือห่อของขวัญห่อเล็กๆที่ซื้อเตรียมไว้เมื่อหลายวันก่อน ขึ้นรถก่อนที่จะออกเดินทาง....
 
(4)หญิงสาวยังคงนั่งเล่นกับทารกตัวน้อยในสายตาของเธอ...เธอมีความสุข....ราวกับว่าเธอสามารถอยู่อย่างนั้นได้ทั้งวัน...จนกระทั่ง มีสิ่งหนึ่งที่เข้ามาขัดจังหวะ สายตาเธอจับจ้องไปที่ปลายฟากของห้องโถงที่เป็นทางเข้า...ภาพของชายหนุ่มกับห่อของขวัญห่อเล็กๆในมือ พร้อมกับรอยยิ้มที่ดูเศร้าสร้อย....
 
(5)ย้อนไปเมื่อ 4 ปีก่อน....คู่รักคู่หนึ่ง ทั้งคู่คบกันมานาน สุขทุกข์ผ่านมาหลายเหตุการณ์...จนกระทั่งวันหนึ่งทั้งคู่ทะเลาะกันอย่างรุนแรง....ยิ่งขึ้นเสียง ยิ่งขุ่นเคือง ยิ่งฝ่ายชายโวยวาย ฝ่ายหญิงยิ่งเงียบ....ยิ่งฝ่ายหญิงเงียบ...ฝ่ายชายยิ่งอารมณ์เสียกับอาการเหล่านั้น "ไม่คุยใช่ไหม?...ได้!" ชายหนุ่มผลุนผลันออกจากห้องก่อนที่จะได้ยินเสียงของหญิงสาว.....และเธอยังคงเงียบงัน.....
คืนนั้นหญิงสาวถูกส่งเข้าโรงพยาบาลด้วยอาการแท้งและตกเลือดอย่างหนัก...ชายหนุ่มเข้าพบหมอเจ้าของไข้ด้วยอาการร้อนรน เขาไม่เคยรู้เลยว่าแฟนสาวของตัวเองได้ตั้งครรถ์...ฝ่ายหญิงไม่เคยบอกเขาเลยเพราะเธอกังวลว่าเขาจะคิดมากไป เพราะสิ่งที่เขารับผิดชอบอยู่นั้นทำให้เขาคิดมากอยู่ทุกวันอยู่แล้ว...เขาเองก็มัวแต่สาละวนอยู่กับงานที่ทำ จนกระทั่งเกิดเรื่องทะเลาะกัน..........และเมื่อหญิงสาวฟื้นขึ้น....เธอก็ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป
 
(6) ชายหนุ่มยิ้มให้กับหญิงสาว พร้อมกับเดินไปนั่งตรงข้ามกับเธอ....เฝ้ามองเธอเล่นกับตุ๊กตาผ้าตัวนั้นราวกับว่านั่นคือทารกน้อยของเธอจริงๆ...เขาแกะห่อของขวัญห่อเล็กๆนั้นพร้อมกับบื่นให้เธอ เธอรับมันแล้วสวมใส่ให้กับตุ๊กตาผ้าตัวนั้นอย่างบรรจง...ชายหนุ่มเฝ้ามองเธออย่างตั้งใจ สายตาอันเศร้าหมองคู่นั้น เริ่มมีน้ำตาซึมออกมาโดยที่แม้แต่เจ้าตัวเองก็คงไม่รู้สึก...เขาไม่รู้ว่าเรื่องราวเหล่านี้จะผ่านไปอย่างไรและเมื่อไหร่...เขารู้แค่เพียงว่า เขาจะอยู่ข้างๆเธออย่างนี้...อย่างที่เขาเคยให้คำมั่นสัญญากับเธอไว้ในวันแรกๆที่รักกัน......
 
......แม้ว่ามันจะสายเกินไปก็ตาม......
 

Comment

Comment:

Tweet